Բնագիրը կցուած է։ Firebird chose Armenia to build its major NVIDIA AI factory, which has the potential of rendering Armenia a technology hub in the Caucasus and among the post-Soviet Community of Independent States (CIS). Economic prosperity is not a goal onto itself but a necessity for Armenia’s survival. But it surely will excise upon Armenians new demands. Attached is my translation of Avo G Boghossian’s take, from Armenia on the state of Armenia’s economy and what post great war South Korea did to achieve its economic prosperity and hence state empowerment. Vaհe H Apelian
«Two days ago I wrote about the possibilities that, in my opinion, we can reliably bring economic prosperity and empowerment to our country. These two are extremely important for the survival of our nation, because only economic and state empowerment can be the main guarantee for our people to remain in their homeland and stop emigrating.
It is no secret that over the past thirty years our country has been literally depopulated as a result of economic collapse, earthquake, long-term war, injustice and corruption. Many villages and towns outside Yerevan have been significantly emptied. In the face of this reality, unrealistic national slogans are not only useless, but can even be dangerous.
Above all, we need peace, which in turn will create the necessary conditions for economic development and prosperity. However, on that path, we will undoubtedly also go through a period of certain sacrifices and difficulties. Many of the most developed countries in the world today have gone through that path.
The example of one of those countries is particularly instructive is South Korea.
South Korea was an extremely poor and severely devastated country after World War II, and especially the Korean War. However, over the next two to three decades, it achieved rapid economic development and became known worldwide as an example of the "Korean economic miracle." The country quickly transformed into a developed, industrialized, and technologically advanced state.
However, in 1997, South Korea faced a severe financial crisis and was forced to turn to the International Monetary Fund (IMF). The country received an international aid package of about $58 billion and faced severe economic difficulties.
A remarkable national unification took place during those days. The people responded to the national gold collection campaign by voluntarily handing over their personal gold items—rings, bracelets, necklaces, and other jewelry. About 3.5 million people participated in the campaign, and about 227 tons of gold were collected. The gold was sold to purchase foreign currency and improve the country’s financial situation.
This event, of course, did not create the Korean economic miracle alone. That miracle was already the result of decades of consistent work, education, investment, exports, government policies, and technological development. But the gold campaign became a powerful symbol of national solidarity and a willingness to make sacrifices for a common goal.
Our economic miracle is also possible.
Armenia can become one of the important centers of artificial intelligence, high technology and knowledge-based economy in the region. We have human potential, educated youth and high-quality specialists established in different countries of the world.
Just as South Korea succeeded in involving specialists educated in its best universities in the development of the country, we can also invite our Diaspora Armenians and specialists living outside the borders of Armenia and create such conditions for them to contribute their knowledge and experience to the development of the homeland.
In this sense, the initiative of the state to invite Armenians who have graduated from the best universities in the world to Armenia is highly commendable. There are already those who respond, and I am sure that this process can be continuously expanded.
We need peace, stability, justice, education, hard work, and a long-term national strategy. We must also be prepared for temporary difficulties and sacrifices on the path to development.
Armenia’s economic empowerment is not just an economic issue. It is one of the most important prerequisites for national existence, demography, security, and the continued existence of our people in our homeland.
We can have our own economic miracle.
If we have the right policies, a long-term vision, and national unity, we will be on the right path.
Երկու օր առաջ գրած էի այն հնարաւորութիւններուն մասին, որոնք, իմ համոզումով, կրնան յուսալիօրէն մեր երկրին բերել տնտեսական բարգաւաճում եւ հզօրացում։ Այս երկուքը չափազանց կարեւոր են մեր ազգի գոյատեւման համար, որովհետեւ միայն տնտեսական եւ պետական հզօրացումն է, որ կրնայ հիմնական երաշխիքը ըլլալ մեր ժողովուրդին իր հայրենիքին մէջ մնալուն եւ արտագաղթի կասեցման։
Գաղտնիք չէ, որ մեր երկիրը վերջին երեսուն տարիներուն ընթացքին բառին բուն իմաստով հայաթափուած եւ մարդաթափուած է՝ իբրեւ հետեւանք տնտեսական փլուզման, երկրաշարժին, երկարատեւ պատերազմին, անարդարութեան եւ կոռուպցիային։ Երեւանէն դուրս բազմաթիւ գիւղեր եւ քաղաքներ զգալիօրէն դատարկուած են։ Այս իրականութեան առջեւ անիրատեսական ազգային կարգախօսները ոչ միայն անօգուտ են, այլ կրնան նոյնիսկ վտանգաւոր ըլլալ։
Մենք ամէն բանէ առաջ խաղաղութեան պէտք ունինք, որ իր կարգին պիտի ստեղծէ տնտեսական զարգացման եւ բարգաւաճման անհրաժեշտ պայմանները։ Սակայն այդ ճանապարհին, անկասկած, պիտի անցնինք նաեւ որոշակի զոհողութիւններու եւ դժուարութիւններու փուլէ մը։ Այդ ճանապարհէն անցած են այսօր աշխարհի ամենազարգացած երկիրներէն շատերը։
Այդ երկիրներէն մէկուն օրինակը յատկապէս ուսանելի է՝ Հարաւային Կորեան։
Հարաւային Կորեան Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմէն եւ յատկապէս Կորէական պատերազմէն ետք ծայրայեղ աղքատ եւ ծանրօրէն քայքայուած երկիր մըն էր։ Սակայն յաջորդ երկու-երեք տասնամեակներուն ընթացքին ան իրականացուց արագընթաց տնտեսական զարգացում եւ աշխարհին մէջ ճանչցուեցաւ իբրեւ «Կորէական տնտեսական հրաշք»ի օրինակ։ Երկիրը կարճ ժամանակի մէջ վերածուեցաւ զարգացած, արդիւնաբերական եւ տեխնոլոգիապէս յառաջադէմ պետութեան։
Սակայն 1997-ին Հարաւային Կորեան դիմագրաւեց ծանր ֆինանսական ճգնաժամ մը եւ ստիպուեցաւ դիմել Արժոյթի Միջազգային Հիմնադրամին՝ IMF-ին։ Երկիրը ստացաւ շուրջ 58 միլիառ տոլարի միջազգային օգնութեան փաթեթ մը եւ կանգնեցաւ ծանր տնտեսական դժուարութիւններու առջեւ։
Այդ օրերուն տեղի ունեցաւ ուշագրաւ ազգային համախմբում մը։ Ժողովուրդը արձագանգեց ոսկիի հաւաքագրման ազգային արշաւին՝ յօժարակամ յանձնելով իր անձնական ոսկեղէն իրերը՝ մատանիներ, ապարանջաններ, վզնոցներ եւ այլ զարդեր։ Մօտ 3.5 միլիոն մարդ մասնակցեցաւ այդ արշաւին, եւ հաւաքուեցաւ շուրջ 227 թոն ոսկի։ Ոսկին վաճառուեցաւ՝ օտար դրամանիշ ձեռք բերելու եւ երկրի ֆինանսական վիճակը բարելաւելու նպատակով։
Այս դէպքը, անշուշտ, մինակը չստեղծեց Կորէական տնտեսական հրաշքը։ Այդ հրաշքը արդէն տասնամեակներու հետեւողական աշխատանքի, կրթութեան, ներդրումներու, արտահանման, պետական քաղաքականութեան եւ տեխնոլոգիական զարգացման արդիւնքն էր։ Սակայն ոսկիի արշաւը դարձաւ ազգային համերաշխութեան եւ ընդհանուր նպատակի համար զոհողութիւն կատարելու պատրաստակամութեան հզօր խորհրդանիշ մը։
Մեր տնտեսական հրաշքն ալ հնարաւոր է։
Հայաստանը կրնայ դառնալ տարածաշրջանի արհեստական բանականութեան, բարձր արհեստագիտութեան եւ գիտելիքի վրայ հիմնուած տնտեսութեան կարեւոր կեդրոններէն մէկը։ Մենք ունինք մարդկային ներուժ, կրթուած երիտասարդութիւն եւ աշխարհի տարբեր երկիրներուն մէջ հաստատուած բարձրորակ մասնագէտներ։
Ինչպէս Հարաւային Կորեան յաջողեցաւ իր լաւագոյն համալսարաններուն մէջ կրթուած մասնագէտները ներգրաւել երկրի զարգացման գործին, մենք ալ կրնանք մեր սփիւռքահայ եւ Հայաստանի սահմաններէն դուրս ապրող մասնագէտները հրաւիրել եւ ստեղծել այնպիսի պայմաններ, որ անոնք իրենց գիտելիքն ու փորձառութիւնը ներդնեն հայրենիքի զարգացման մէջ։
Այս իմաստով պետութեան կողմէ համաշխարհային լաւագոյն համալսարանները աւարտած հայորդիները Հայաստան հրաւիրելու նախաձեռնութիւնը խիստ գովելի է։ Արդէն կան արձագանգողներ, եւ վստահ եմ, որ այս գործընթացը կրնայ շարունակաբար ընդլայնուիլ։
Մեզի պէտք է խաղաղութիւն, կայունութիւն, արդարութիւն, կրթութիւն, աշխատասիրութիւն եւ երկարաժամկէտ ազգային ռազմավարութիւն։ Պէտք է նաեւ պատրաստ ըլլանք զարգացման ճանապարհի ժամանակաւոր դժուարութիւններուն եւ զոհողութիւններուն։
Հայաստանի տնտեսական հզօրացումը ոչ միայն տնտեսական հարց է։ Ան ազգային գոյութեան, ժողովրդագրութեան, անվտանգութեան եւ մեր ժողովուրդին հայրենիքին մէջ մնալու ամենակարեւոր նախապայմաններէն մէկն է։
Մենք կրնանք ունենալ մեր տնտեսական հրաշքը։
Եթէ ճիշտ քաղաքականութիւն, երկարաժամկէտ տեսլական եւ ազգային համախմբում ունենանք, մենք ճիշտ ճանապարհին վրայ կ՚ըլլանք։ See less
Shared post
